آموزش کامل تبدیل عکس به وکتور در نرم‌افزار ایلاستریتور با پنل Image Trace، تنظیم پیش‌فرض‌ها، کنترل مسیرها، آستانه رنگ و تفاوت اجرای Expand با ابزار Pen. تبدیل تصاویر پیکسلی به وکتورهای مقیاس‌پذیر یکی از مراحل کلیدی در طراحی گرافیک و بازسازی نشانه‌ها در نرم‌افزار ایلاستریتور است. در گذشته برخی طراحان از پنل قدیمی Live Trace استفاده می‌کردند، اما شرکت ادوبی این ابزار را بازطراحی کرده و دستور استاندارد و امروزی برنامه، پنل Image Trace است. برداری‌سازی خودکار الگوریتمی دقیق است که پیکسل‌های تصویر را تحلیل کرده و بر اساس مرزهای رنگی، خطوط و مسیرهای وکتوری میسازد. با این حال یک تصویر عکاسی پیچیده با زدن یک کلید به یک لوگوی تمیز و یکدست تبدیل نمیشود، بلکه تنظیم دقیق پارامترها و شناخت موتور پردازش ادوبی برای رسیدن به خروجی مطلوب ضرورت دارد. آماده‌سازی تصویر و شروع کار با پنل Image Trace برای شروع کار، ابتدا تصویر رستر را از طریق مسیر File > Place وارد فضای سند کنید. پس از درج فایل، از مسیر منوی Window > Image Trace پنل را باز نمایید. نکته مهم این است که گزینههای پنل تنها هنگامی فعال هستند که همان تصویر پیکسلی در حالت انتخاب باشد؛ اگر تصویری انتخاب نشده باشد، تمام کنترل‌ها خاکستری می‌مانند. با انتخاب هر پیشفرض، تصویر جای‌گذاری‌شده بلافاصله با نتیجه ردیابی جایگزین میشود تا پیشنمایش را بررسی کنید. شما میتوانید برداری‌سازی را از نوار Contextual Task Bar با پیشفرض Default آغاز کنید یا از پنل Properties یک پیشفرض مشخص برگزینید؛ در هر دو روش امکان ویرایش پارامترها در پنل Image Trace محفوظ می‌ماند. همچنین سرعت پردازش وابسته به رزولوشن تصویر است و تصاویر باکیفیت به زمان بیشتری برای ردیابی نیاز دارند. پیش‌فرض‌ها، پریست‌های Enhanced و مقایسه نما با View بخش Preset به شما اجازه می‌دهد بین پیشفرضهای Enhanced و گزینههای Legacy جابه‌جا شوید و با Manage Presets تنظیمات اختصاصی بسازید. نتایج پایه ادوبی شامل چند دسته اصلی است: Auto-Color برای تصویر پوستری، High Color برای بازسازی فوتورئالیستی دقیق، Low Color برای طرح واقع‌گرای ساده‌شده، Grayscale برای طیف خاکستری، Black and White طرح را به سطح‌های سیاه و سفید ساده میکند، و Outline خطوط محیطی مشکی میسازد. این دو یکی نیستند. هرگز تصور نکنید انتخاب High Color عکسی شلوغ را خودبهخود به لوگویی مینیمال تبدیل میکند. ادوبی پریست‌های ارتقایافته High Fidelity Photo، Low Fidelity Photo، 6 Colors و 16 Colors را برای ویژگی‌های اختصاصی معرفی کرده است و نباید فرض کرد همه پریست‌ها قابلیت‌های یکسانی دارند. منوی View حالت‌های مختلف نمایش بردارها یا تصویر اولیه را با خطوط Outline یا بدون آن ارائه می‌دهد. همچنین با نگه داشتن گزینه Press & hold to view source image میتوانید تصویر اصلی را موقتاً ببینید و کیفیت برداری را مقایسه کنید. تنظیم حالت Mode و پیکربندی پالت رنگ Palette گزینه Mode شامل سه حالت Color، Grayscale و Black and White است. در حالت Color بسته به پالت انتخابی، لغزنده Colors یا منوی گروه رنگی فعال است. در Grayscale لغزنده Grays درجات خاکستری را کنترل میکند. در حالت Black and White لغزنده Threshold پیکسل‌های روشن‌تر از آستانه را به سفید و پیکسل‌های تیره‌تر را به سیاه تبدیل میکند تا آرت‌ورک‌های تک‌رنگ تفکیک شوند. تنظیم Palette فقط در حالت رنگی فعال است. گزینه Automatic دارای لغزنده Colors از ۰ (سادگی بالا) تا ۱۰۰ (دقت رنگی کامل) است. حالت Limited پالت رنگی کوچکی میسازد و لغزنده Color تعداد رنگ را کاهش می‌دهد. حالت Full Tone برای تصاویر واقع‌گرایانه است که ۱۰۰ درصد آن مسیرهای بیشتر از بخشهای رنگی کوچکتر میسازد و صفر درصد آن سطوح پرشده بزرگ‌تر ایجاد میکند. گزینه Document Library نیز رنگ‌ها را از گروه رنگی پنل Swatches انتخاب مینماید. تنظیمات Advanced: کنترل لغزنده‌های Paths، Corners، نویز و متدها در بخش Advanced، لغزنده Paths انطباق مسیر را تعیین میکند؛ مقادیر کمتر برازش آزادتر (Looser fit) و مقادیر بالاتر برازش فشرده‌تر و محکمتر (Tighter fit) ایجاد می‌نمایند. لغزنده Corners تعداد نقاط زاویه‌دار و تند را مشخص میسازد و مقادیر بالا نقاط گوشه را افزایش می‌دهند. لغزنده Noise قسمتهای کوچکتر از اندازه تعیین‌شده را نادیده میگیرد؛ نمونه‌های ۲۰ تا ۵۰ برای تصاویر باکیفیت و ۱ تا ۱۰ برای تصاویر کم‌کیفیت در راهنمای ادوبی صرفاً مثال‌های راهنما هستند و قاعده اجباری به شمار نمی‌آیند. بخش Method نحوه پیوند لایه‌ها را معین میکند؛ متد Abutting لبههای اشکال مجاور را مماس بر یکدیگر قرار می‌دهد، در حالی که متد Overlapping مسیرها را با هم‌پوشانی ملایم روی هم می‌چیند تا شکافی میان رنگ‌ها باقی نماند. کادر Info نیز در انتهای پنل آمار زنده تعداد مسیرها (Paths)، نقاط لنگر (Anchors) و رنگ‌ها (Colors) را گزارش می‌دهد. ایجاد Fills و Strokes، تشخیص گرادینت و اشکال Shapes در بخش Create امکان فعال‌سازی Fills و Strokes وجود دارد؛ گزینه Stroke سقف ضخامتی تعیین میکند که خطوط عریض‌تر از آن به سطوح توپر تبدیل میشوند. قابلیت Gradients برای گرادیان‌های خطی در پریست‌های Enhanced مانند High Fidelity Photo و Low Fidelity Photo یا حالت‌های Color و Grayscale با پالت Automatic یا Full Tone پشتیبانی میشود. در حالت Grayscale گرادیان تنها در صورتی فعال می‌گردد که پالت تنظیم شده باشد. لغزنده Smooth نرمی طیف را معین میکند و پس از دستور Expand، ابزار Gradient برای ویرایش دستی فعال است. ویژگی Shapes دایرهها و مربع‌های کامل و مستطیلهای ایزوله را شناسایی میکند؛ مستطیلهای کمی چرخیده با دقت کمتری ترسیم میشوند و دایره‌های ناقص توسط Shapes نادیده گرفته خواهند شد. پریست‌های پیشرفته به جز High Fidelity Photo از گزینه Shapes پشتیبانی می‌کنند. کنترل خطوط، شفافیت Transparency و رنگ‌های حذفی گزینه Snap Curves To Lines انحناهای خفیف را صاف کرده و خطوط نزدیک به زاویه ۰ یا ۹۰ درجه را کاملاً افقی یا عمودی میسازد. چک‌باکس Transparency مانع از برداری شدن پسزمینه شفاف به رنگ سفید میشود؛ این قابلیت در پریست‌های Enhanced مانند High Fidelity Photo، Low Fidelity Photo، 6 Colors و 16 Colors پیشفرض است یا در حالت Color با پالت Limited و حداقل ۴ رنگ فعال می‌گردد. گزینه Ignore Color با قطره‌چکان رنگ‌های اضافی زمینه را حذف میکند، اما در حالت Grayscale با متد Overlapping غیرفعال است. تبدیل یک طرح پیکسلی به وکتور، از جمله فایل‌های نگارچی، با پریست High Color به نشان تمیز نمی‌رسد. در لغزنده Paths مقدار بالاتر برازش را محکمتر میکند و تا Expand خود پنل Image Trace زده نشود، گرهها با Pen ویرایش نمی‌شوند. قبل از Expand مسیرها را مثل Pen ویرایش نکنید هنگامی که فرایند Image Trace به پایان می‌رسد، تصویری که روی بوم مشاهده می‌کنید صرفاً یک نمای محاسباتی پویا است و گره‌های برداری هنوز به شکل اشیای واقعی در ساختار لایه‌ها ثبت نشدهاند. به همین دلیل تا زمانی که دکمه تثبیت فشرده نشود، نباید و نمی‌توانید با ابزارهای ترسیمی نظیر Pen به سراغ گرهها بروید؛ زیرا دستهها و نقاط لنگر به عنوان المان‌های مستقل وجود خارجی ندارند. برای تبدیل نهایی پیشنمایش به مسیرهای برداری قابل ویرایش، کلیک روی دکمه Expand در همان پنل Image Trace الزامی است. پس از اجرای Expand، قابلیت Auto Grouping تمام بردارها را به شکل گروه‌های سازمان‌یافته مرتب میسازد و شما میتوانید این گروه‌ها و زیرمجموعه‌ها را در پنل Layers به سادگی مشاهده و سازماندهی کنید. نکته حیاتی دیگر تمایز بنیادین میان دکمه Expand درون پنل و دستور موجود در منوی بالای نرم‌افزار است. دستور Object > Expand در نوار منوی اصلی ایلاستریتور برای گسترش ویژگی‌های ظاهری آبجکتهای معمولی مانند خطوط دورگیر و استایل‌های پرکننده کاربرد دارد؛ در حالی که برای تبدیل نتیجه ردیابی تصویر به مسیرهای وکتور باید مشخصاً از کنترل Expand در پنل Image Trace استفاده نمایید و هرگز نباید این دو دستور را یک دکمه واحد تلقی کنید. اجرای صحیح Expand درون پنل، دسترسی نامحدود به ابزارهایی مانند Direct Selection، ابزار Pen و ابزار Gradient را فراهم می‌آورد تا بتوانید تمامی منحنی‌ها، رنگ‌ها و گرهها را با انعطاف‌پذیری کامل در پروژه‌های گرافیکی خود شخصی‌سازی کنید.